Eliza's blog

De wijndorpjes van Chianti

“Kijk eens naar links, Eliza.” Ik doe wat mijn goede Toscaanse vriend Leonardo me vraagt. Ik zie een eeuwenoude woning omringd door talloze wijngaarden. Zo’n woning waar de historie vanaf druipt. Kleine raampjes, rode dakpannen en een gevel van eeuwenoude stenen. “Zullen we?” stelt Leonardo voor.

Tijdens mijn week in Italië bezoek ik mijn goede vriend Leonardo, die me mee op sleeptouw neemt door ‘zijn’ Toscane. Een wijnroute past volgens hem perfect in mijn reis. Chianti-wijn is misschien wel de bekendste wijn van Italië en dankt zijn naam aan het gelijknamige gebied. Dat gebied ga ik vandaag doorkruisen, achterop de scooter bij Leonardo die me rondrijdt.

Wijn proeven in een typisch Toscaans wijnhuis

We rijden een onverhard pad op. Een bordje met ‘degustazione’ wijst in de richting van de woning. We zetten onze rode Vespa voor een brede, donkerbruine deur. Er is niemand te zien op het terrein. Leonardo klopt aan. Even kijken we elkaar vertwijfeld aan. Is dit wel de bedoeling? Een fractie later opent een vrolijke oude dame de deur. “Ciao tutti! Entrare!” Ze gebaart ons naar binnen te komen, we volgen haar. Het interieur van de woning – donker, oud en typisch Toscaans – doet me wanen in een sprookjeswereld die ik vroeger zelf verzon. Een wereld die ik ken uit films en verhalen. Ineens is het mijn werkelijkheid. Geweldig!

De oude dame stelt zich voor als Bernadetta. “Ga zitten jongens. Ik zal jullie wat van ons landgoed laten proeven.” Ze zet drie flessen Chianti Classico op tafel. “Alle drie verschillend van smaak. Dat ligt aan het jaartal waarin de wijnen zijn gemaakt.” Onze wijnglazen zijn snel gevuld. Een fruitige, maar intense smaak is wat ik proef. “Lekker!” roep ik. Bernadette glimlacht. Ik zie een sprankeling in haar ogen. Leonardo en ik kopen allebei een flesje wijn.

Van Radda in Chianti naar Penzano in Chianti

We stappen weer op onze scooter, Leonardo voorop. “Op naar Radda in Chianti” roep ik na een blik op de kaart van achter naar Leonardo. Tien minuten later rijden we dit dorpje binnen. We parkeren onze scooter en wandelen een dorpspleintje op, het Palazzo San Niccolo, zo lees ik op een bordje. Om me heen zie ik hoge woningen met allemaal hun eigen kleur geel op de gevel. Tegenover ons zitten een man en vrouw op leeftijd op een bankje. Ze genieten van de zon, maar zijn ook druk in gesprek. Wilde handgebaren passeren de revue. Leonardo en ik kijken geamuseerd toe. “Terrasje, Eliza?” We ploffen neer op het enige terrasje van Radda in Chianti. Even geen wijn voor ons, maar een verfrissende spa rood. Ook heerlijk, in de warmte van de Toscaanse zon.

“Wat wil je nog zien vandaag?” vraagt Leonardo me. Ik vraag hem naar zijn aanbevelingen. “Laten we via het wijnhuis Le Fonti bij het dorpje Penzano in Chianti doorrijden naar het grotere Greve in Chianti. In Greve ken ik wel wat leuke restaurantjes waar we kunnen lunchen.” Ik knik tevreden. Wat is het heerlijk toeven in de vele kleine dorpjes en tussen de wijngaarden…

Benieuwd naar mijn route door de Chianti?

Ben jij al eens in de Chiantistreek geweest?

Gerelateerde verhalen

Geen reacties

Laat een reactie achter